Acogida a la vecindad catalana
30 de Abril 2008 @ 19:18 - tania
Desde que era una niña, siempre soñaba con vivir algún día en España, no sabia cuándo, ni dónde ni cómo pero a mi me llamaba esa parte de mis ancestros españoles. España, siempre fue mi deseo. Menuda sorpresa cuando sin querer queriendo me enamoré de un apuesto catalán. Claro que, Catalunya como nación a mi me sonaba a chino, y jamás imagine que encima tuvieran una lengua propia estando dentro de España.
Pues bien han transcurrido doce años desde que Paco y yo nos conocemos, 8 de los cuales yo llevo viviendo en Barcelona. Hemos disfrutado juntos, hemos hecho planes caminando y mirando en la misma dirección, han habido momentos quizás no tan buenos pero muchos momentos mejores que nos han unido mucho más. Un día decidimos formar un hogar y pronto ya seremos 3 y juntos empezaremos una nueva etapa como familia.
Hace un tiempo (3 largos años) comencé los trámites para acogerme a la doble nacionalidad, es decir adoptar la española pero sin perder mi raíz peruana. Pues bien después de un largo proceso por fin ya tengo la doble nacionalidad y como si eso fuera poco el martes 29 de abril del 2008 fui al Registro Civil de Igualada (no, aún no para casarme) a juramentar y me acogí a la vecindad catalana. Además claro ya cuento con un título del nivel de suficiencia del catalán en mis manos, vamos que ya estoy hecha toda una ciudadana catalana. Con DNI y pasaporte español
Nuestro bebé obviamnete también tendrá esta doble nacionalidad, y cada uno de nosotros le hablará (ya lo hacemos) en una lengua , Paco en catalán y yo en español, así desde pequeño/a crecerá con las dos lenguas, con las dos culturas y por supuesto con las dos gastronomias.
Gracias a mi cuñadita Laura que estuvo ahi presente y fue quien me tomó la foto, ella trabaja en el mismo edificio del Registro Civil pero en la parte de juzgados.
No hay entradas relacionadas.


3 de Mayo, 2008 - 19:23
Benvinguda estel meu, benvinguda a aquesta nacionalitat que tant ens ha costat, tants maldecaps, cues i temps, però que ara no és res més que un nou èxit de la nostra paciència, del nostre suport i de la nostra força davant les adversitats.
T’estimo avui i sempre… en qualsevol lloc, idioma i nacionalitat… per què tu ets aquella “peruanita” que vaig conèixer amb 10.000 quilòmetres de separació, aquell estel que vaig seguir… per convertir-nos tu i jo, en només un…
Tuyo!
19 de Mayo, 2008 - 18:35
No entendí lo que le escribiste bueno algunas cositas pero supongo que debe ser una linda bienvenida catalán verdad??? bueno Tania que lindo que tus sueños se estén cumpliendo, muchas felicidades y que todo siga yendo bien … me encanto eso de que el/la bebe disfrutará de las dos culturas y dos gastronomías ..bien por el/la. Un abrazo a la distancia
27 de Junio, 2008 - 18:06
Hola: Espero esten bien, tengo una curiosidad ¿qué dice en tu polito?
29 de Junio, 2008 - 9:28
Hola,
El polito dice “C’est pour juillet”, es francés y se traduciría por “Para el mes de julio”, que es la fecha en la que lo que esta apuntando la flechita, nuestro bebé, nacerá.
Es un regalito que traje de Cannes ya que me pareció cómica.